غریبه ی پنج سال پیش...

هی... من هنوزم همونم بدون تغییر فقط کمی سرتق تر! غریبه ی پنج سال پیش......

میدونم که از سرما صورتم بی روح شده و بینیم سرخ اما عاشق این هوام...

از اینکه موهام با همین هوا خشک بشه لذت میبرم...

سرم درد میکنه و درگیر اینم که این قناصیرو کجای طرح بندازم که هم ازش استفاده بشه و هم دیده نشه!

فکرم زیاده و ایده ای ندارم...

غریبه ی پنج سال پیش......

با چشم دور تا دور جمعیت رو چک میکنه و با سر بهشون اشاره میکنه و میگه : هنوزم گاهی به اینکه چطور تو رویِ این جماعت در اومدی فکر میکنم...

چیزی ندارم بهش بگم چون خودمم یاد اون دوران میفتم و از سرتق بودنم حس خوبی میگیرم!

غریبه ی پنج سال پیش......